Świat Zdrowie psychiczne Dla rodziców O organizacji

Zaburzenia odżywiania

Zaburzenia odżywiania nie są stylem życia, ale zaburzeniami psychicznymi. Osoba z zaburzeniem odżywiania ma obsesję na punkcie myślenia o jedzeniu, wadze i wyglądzie. Te myśli powodują poważne zakłócenia nawyków żywieniowych i są źródłem destrukcyjnych wzorców zachowań związanych z zarządzaniem masą ciała. Postrzeganie kształtu ciała jest zniekształcone, a obraz samego siebie nieprawidłowo kontrolowany przez wygląd własnego ciała i zdolność kontrolowania diety. Zaburzenia mogą rozwijać się u osób w każdym wieku i dowolnej płci.

Zaburzenia odżywiania są synonimem wielu chorób. Najczęstsze zaburzenia to jadłowstręt psychiczny (anoreksja) i żarłoczność psychiczna (bulimia). Osoby z anoreksją odczuwają wielki strach przed przybraniem na wadze, nawet gdy mają niedowagę i często przechodzą ścisłą dietę lub stosują inne metody, aby schudnąć. Bulimia jest zaburzeniem charakteryzującym się powtarzającymi się okresami, w których dana osoba zjada dużo jedzenia w krótkim czasie wraz z silnym poczuciem utraty kontroli nad jedzeniem. Osoba następnie próbuje pozbyć się spożytych kalorii, stosując różne powtarzające się i nieprzydatne metody ich pozbywania się, aby zapobiec przybraniu na wadze. Zaburzenie z napadami objadania się jest zaburzeniem, które może powodować otyłość. Osoby doświadczają następnie powtarzających się i niekontrolowanych wybuchów potrzeby jedzenia, w których jedzą bardzo duże ilości w krótkim okresie czasu. Osoba taka nie stosuje metod usuwania, aby pozbyć się spożywanej przez siebie żywności. Niektóre osoby mają mieszane objawy anoreksji i bulimii, ale ich zaburzenia nie można sklasyfikować jako należącego do określonej kategorii zaburzeń odżywiania, chociaż mogą występować poważne objawy choroby. Przypadki te są klasyfikowane jako niespecyficzne zaburzenia odżywiania, wśród których znajduje się ortoreksja która charakteryzuje się obsesją na punkcie „czystej” diety, czyli unikaniem poszczególnych pokarmów.

Ludzie z zaburzeniami odżywiania mają różną wagę i różny kształt ciała. Wielkim nieporozumieniem jest przekonanie, że zaburzenia odżywiania widać w wyglądzie danej osoby. Zdecydowana większość osób z zaburzeniami odżywiania ma idealną wagę, a nawet więcej. Zaburzenia odżywiania zwykle rozwijają się w wyniku diety, w trakcie której ludzie początkowo planują zrzucić kilka kilogramów. Niektóre osoby przechodzą na ekstremalną dietę głodząc się lub pozbywając się żywności w inny sposób. Takie diety mogą stać się błędnym kołem, ponieważ osoba nigdy nie czuje się wystarczająco szczupła i traci poczucie tego, co stanowi zdrową masę ciała i normalny posiłek. Mogą również wystąpić przypadki poważnego objadania się, występujące nawet w seriach/epizodach, podczas których osoba traci kontrolę nad ilością spożywanego pokarmu, a następnie pozbywa się jedzenia, na przykład poprzez wywoływanie wymiotów. Nadmierne ćwiczenia są częstym zachowaniem w zaburzeniach odżywiania. Ponadto nadmierne koncentrowanie się na masie mięśniowej, przyjmowanie sterydów w celu budowy mięśni lub przyjmowanie innych substancji w celu zminimalizowania zawartości tkanki tłuszczowej może również być zaburzeniem odżywiania. Takie zachowania są powszechne u mężczyzn, ale mogą wystąpić u każdego.

Zaburzeniom jedzenia może towarzyszyć wielka dysforia, lęk i depresja. Osoby z zaburzeniami odżywiania często izolują się i nie chcą spędzać tyle czasu z rodziną lub przyjaciółmi, jak wcześniej. Istnieje błędne przekonanie, że zaburzenie odżywiania jest stylem życia lub zjawiskiem modowym. Zaburzenie odżywiania jest bardzo poważnym zaburzeniem psychicznym i każdy chory potrzebuje odpowiedniego leczenia. Nigdy nie jest za późno, aby poszukać pomocy, jeśli działania zostaną podjęte wystarczająco wcześnie, często zapobiec można poważnemu rozwojowi choroby. Zaburzenie odżywiania ma najwyższy wskaźnik śmiertelności spośród wszystkich zaburzeń psychicznych.

(Tekst ten pochodzi częściowo od zespołu ds. zaburzeń odżywiania w szpitalu krajowym)